In Memoriam

 

 

21 maart 2020

 

Norrylabs Enthusiastic Fairytail

Geb: 16-09-2006    Overl: 11-03-2020

 

Na bijna anderhalve week geleden dan toch een stukje over mijn dierbare Toef. Op 16 september 2006 ,
kwam onze Toef via een keizersnede te wereld samen met drie andere zwarte meiden.
Alhoewel ik nooit geloof in het uitkiezen van een hond naar zijn baas was dat met Toef wel het geval.
Zowel Ineke als Ria vinden dat zij het meest geschikte zwarte meisje was voor mij.
Je kwam in een hele moeilijke periode in mijn leven mijn dierbare vriendin/ collega
had net een paar weken daarvoor te horen gekregen dat ze longkanker had en is vlak na jou geboorte ook overleden.
Jouw naam heb je te danken aan Thelma ik heb eerlijk gevraagd of ik hem mocht gebruiken tot grote ergernis van Thérèse
zij vond het niks daar hebben we het in haar laatste weken nog veel over.
Vanaf het moment dat ze in mijn armen mee ging naar huis is ze altijd bij mij in de buurt geweest,
tot vervelend aan toe regelmatig struikelde ik over haar maar ze was mijn schaduw.
Niet altijd even praktisch maar dat maakte haar net als eigenlijk alles niets uit.
Toef was een grote boef, stout maar ondanks haar streken moest ik stiekem vreselijk om haar lachen.
Helma zei vaak een hond met humor. Ze begon als hummel met drie maanden vreselijk te manken
ik dacht dit is foute boel later zou blijken dat het groeipijn was wat natuurlijk niet vreemd was gezien haar uiteindelijke grootte,
bench arrest volgde drama was dit voor mijn drukke ding. menig keer moest ik uitleggen dat “hij” een ZIJ was
en al snel was alles voor haar in het roze van riem tot vetbed hopende dat ze toch voor dame werd versleten.
Toef bleek zo klein als ze was een top moeder te zijn. Het maakte niet uit wat het was van pups tot kittens of kinderen
Toeffie was er dol op en verzorgde ze met grote overtuiging en liefde.
Helaas vonden de andere moeders dit niet altijd goed stiekem kijken naar haar kleinkinderen
leverde haar een flinke knauw van haar dochter op ze begreep daar werkelijk niets van.
Grommen of lelijk uitvallen naar andere kenden ze niet deed ze ook nooit aan,
ze sprong wel altijd overal tussen van ruzie hield ze niet en daar werd dan ook door haar direct een einde aan gemaakt.
Ze zou een geweldige hulphond zijn geweest alles pakte ze op zo klein als ze was
ging ze op de jacht training er al met een fazant vandoor, helaas diploma’s zijn er nooit van gekomen
want een ding heeft ze nooit zelfs niet voor mij willen doen en dat was zwemmen
als de dood voor water in paniek als de andere meiden wel erin gingen maar verder als haar buiklijn is ze nooit gekomen.
Dat betekende voor mij op zoek naar een nieuwe tak van de hondensport dit werd speuren,
geweldig vond ze dit en hierna was ze dan ook minimaal een dag knock out wat voor haar een hele prestatie was.
Op latere leeftijd ging ze regelmatig wandelen met mijn neefje heerlijk voor beide lieve grote sul die met haar grote hart hielp waar ze kon.
En dan de laatste jaren werd het voor haar steeds lastiger om mee te komen
zwaar artrose in eerst haar poot maar al snel door de rest van haar lijf,
ik verdenk haar ook nog steeds van spondylose lopen ging echt steeds moeilijker.
Eind 2017 ook al zo een waardeloos jaar voelde ik dat er iets niet klopte maar ja daar kan geen dierenarts wat mee,
en dus was het ook geen verassing dat we nu ruim vier weken geleden de tumor bij haar alvleesklier ontdekte.
De hoop om haar nog een poosje bij me te mogen houden mocht helaas niet zo zijn.
Mijn schaduw mijn grote soulmate mijn zwarte liefde ik moest voor jou kiezen maar wat doet dat ontzettend pijn.
De lege plek die je achterlaat is niet te vullen al doen jou twee vriendinnen hier zo hun best.


Dag mijn allerliefste meisje ik hoop dat je daarboven bij alle andere lieverds je streken voortzet een laatste groet en knuffel voor jou

 

 

 

 

7 december 2015

 

Norrylabs Unique Magic Fairytail

Geb: 8-01-2002    Overl:  7-12-2015

Onze lieve Soes is niet meer,ze mocht net geen 14 meer worden.
Gisteravond hebben we de moeilijke beslissing moeten nemen om haar te laten gaan
 nadat we die middag gehoord hadden dat ze een lever tumor had

Wat een geweldige hond heb ik aan haar gehad,Soesa altijd lief zelden ondeugend,een stabiele hond,
van alles met haar voor het eerst mogen beleven,een mooi A en B diploma,een C diploma
en dan ook nog in de prijzen vallen ondanks dat ze een "te dikke show hond" was.
 Voor het eerst een hond uitbrengen op een show vreselijk vonden wij dat beide.
Ons eerste nestje,meer mijn ding dat dat van haar maar ach vrouwtje wil dat dus dan is het goed,
mijn steun en toeverlaat en surrogaat moeder toen Roos haar moeder zo ziek werd
 en er wel 10 puppen waren .ze deed het met liefde .En zo kan ik nog wel even doorgaan,
lieve lieve Soes dank je wel voor al die mooie en dierbare jaren,je was een geweldige hond,
eentje die iedere baas zich wensen zou. Wij gaan jou verschrikkelijk missen,
ik hoop en denk dat je nu bij Banjer Roos Chels en alle andere lieverds bent die daar al zijn.
 Dank voor alle mooie jaren en dierbare herinneringen .

 

Saartje Geb: 6 dec 2004    Overl: 8 okt. 2014



Saartje werd bij ons geboren als een van de eerste tien Fairytailtjes,
 een geweldig blije en vrolijke hond. Ze groeide op bij Joke en Els
 samen met Sem en later kwam Walles daarbij.
De bedoeling was dat Saar een nestje bij ons zou krijgen maar vanwege haar "korsten"neusje heb ik dat nooit gewild.
Saar was altijd blij en opgewekt en ging vooral haar eigen weg, tja daar kon je dan wel vreselijk om lachen.
Op 8 oktober werd ik op mijn werk gebeld dat Saar niet lekker was,
 en ze zou s'middags bij de dierenarts langs gaan, helaas de dierenarts heeft ze nog gered maar ze konden niets meer voor haar doen
 een bloeding (waar vandaan niet bekend en ook niet belangrijk) werd haar fataal,
 zoals Els zo treffend zij ze bleef tot op het laatst aan toe Saar die alles zelf bepaalde.
Lieve Saartje rust zacht je was een heerlijk dame en o wat zullen je baasjes Walles en ik je missen,
 speel maar fijn verder daar over de regenboogbrug, samen met je moeder Sem Banjer en alle andere lieverds die daar al mogen zijn.
Jammer dat je de 10 jaar niet heb mogen halen. Nog een laatste knuf van mij voor jou

 

20 juli 2012

 

Gisteren kregen wij het droevige nieuws dat Woody (Fairytails Georgio ArmanyCoot)
 broertje van onze Muffin er niet meer is.
Woody bleek al geruime tijd ernstig ziek al zag en merkte je daar zo op het eerste gezicht niets van.
Hij had een zeldzame neurologische afwijking die er voor zorgde, dat hij ondanks
de vele wandelingen elke dag, zijn blaas niet onder controle had.
Daarvoor kreeg hij medicatie die helaas niet afdoende voor hem hielpen,
regelmatig moest hij gekatheteriseerd worden. Dit was geen leven voor hem.

Those we loved,
don't go away.
They walk beside us, every day.
Unseen, unheard, but always near.
Still loved, still missed, still very dear
.

Lieve Woody rust zacht, je was veel te jong, dit had niet zo moeten zijn.

Wij wensen Angelina en haar gezin heel veel sterkte.

 

15 januari 2011

 

Op 13 december 2010 is Roosje overleden, lieve Roosje, moeder van mijn Soesa,
Voor Roosje heb altijd een bijzonder plekje in mijn hart gehad,
niet alleen was zij de moeder van Soesa maar ze was ook de zus van onze Banjer.
In haar zag ik veel van Banjer terug en als ze bij ons logeerde had ik het gevoel dat
Banjer weer een beetje bij ons was.
Vele malen heeft ze bij ons gelogeerd, alleen of samen met Chelsey.
Vorig jaar werd in april levercirrose bij haar geconstateerd en haar
gezondheid ging daarna snel achteruit.
Ineke , sterkte met het verlies van ons aller Roosje.

Dag Lieve Roos,

 

26 oktober 2010

 

Vannacht is onze kleine zwarte man overleden.
Leek het gisteren de goede kant op te gaan, vannacht ging hij snel achteruit.
Rond 1.00 uur vannacht is hij overleden,
We hebben alles gedaan voor hem wat we konden maar hij heeft het niet gehaald.

Dag kleine Walles !

 

16 september 2010

 

Gisteren avond is toch nog veel te snel "onze" Chels ingeslapen.
Chelsey
(Hilldream's Goodchoice Shall See) de moeder van onze Toefie.
De afgelopen twee weken ging het onverwacht heel erg slecht, niet willen eten
een relatief kleine operatie aan een tumor op haar voorpoot en toen was het
eigenlijk gebeurt.
Onze eeuwige spring in het veld liet haar koppie hangen,
Ineke heeft gedaan wat ze kon maar het mocht niet baten.
Veel te snel zo naar mijn mening eerst Joycie toen Lotte en nu dan Chels.
het gaat wel heel snel zo,moeilijk hoor je weet je hebt ze niet voor altijd
maar ja dit is wel veel in een korte tijd.
Lieve Pelsie rust zacht doe ze de groeten daar, jullie zijn daar goed vertegenwoordigd
bedankt voor mijn Toeffie en al je geweldige streken ik weet dat je ze hebt
doorgegeven aan je copietje.
Ien bedankt dat ik er bij mocht zijn

 

10 november 2009

 

Gisteren hebben Joke en Els de moeilijke beslissing moeten nemen
om hun vriendinnetje Sem (Norrylabs Sem) in te laten slapen, het ging echt niet meer.
Sem kwam drie jaar geleden bij hun wonen, omdat haar toenmalige baasjes
niet meer voor haar konden zorgen. Sem was een zorgenkindje,
al vanaf haar geboorte bleek dat Sem een hondje was die veel medische zorg nodig had.
Het is dus ook een klein wonder dat ze ondanks alles toch nog 9 jaar is geworden.
Joke en Els , jullie hebben het prima gedaan en hoe moeilijk ook
dit was het enige wat jullie voor haar konden doen.
Bedankt dat ik erbij mocht zijn.

Lieve Sem, rust zacht en doe groeten aan Banjer

 

23 september 2008

 

Vanmorgen kregen we het afschuwelijke bericht dat Mozart
(Norrylabs Young Amadeus Mozart) op 4 jarige leeftijd is overleden.
Mozart was een zoon van onze Soesa en Fairywoods Napoleon.

Wij wensen Dea en Edwin heel veel sterkte in deze o zo zware tijd.

                                                                     

27 Mei 2004   - 22 september 2008   
Lieve " Nappie"  rust zacht

 

Vandaag, 27 december 2006, hebben we met pijn in ons hart afscheid moeten nemen
 van onze grote vriend Banjer. Wat zullen we hem missen.

27 oktober 1998 - 27 december 2006

 

Lieve Banjer, bedankt voor je trouw en liefde !!!



Als twee grote ogen je vragen,
Help me, want ik voel me niet zo fijn
Mag je dan, terwijl je zelf voelt 'dit is het einde',
Egoïstisch zijn?

Als je van de arts hoort, dit komt nooit meer goed,
En hij krijgt steeds meer pijn,
Mag je dan, omdat je hem niet wilt missen
Egoïstisch zijn?

Als twee lieve bruine ogen zich sluiten gaan voorgoed,
En je zonder hem naar huis toe moet:
Met de riem in je handen en een hart vol pijn,
Dan probeer je jezelf te overtuigen, dit is het beste,
Ik mocht niet egoïstisch zijn.

Vele jaren was hij bij ons,
Elke dag was een feest
En al die fijne jaren is hijzelf
Niet een keer egoïstisch geweest.

 

 

 

 

 Beer

De liefde voor de hond is niet begonnen bij Banjer.

Die was er al veel eerder, nl in de vorm van

mijn “vuilnisbakkie” Beer, geboren 9 september 1986.

Aan deze hond hebben we veel plezier beleefd.

 Op 13 jarige leeftijd is hij op 16 november 1998 bij ons thuis overleden.

Eigenlijk kun je zeggen dat het met hem allemaal is begonnen.

 

 

 

Regenboogbrug

 

Er is een plaats in de hemel die Regenboogbrug heet.
Als een dier, dat een hele sterke binding heeft met iemand hier,
overlijdt, gaat dit dier naar de Regenboogbrug.
Daar zijn graslanden en heuvels voor al onze speciale kameraadjes
 zodat ze kunnen rennen en samen kunnen spelen.
Er is genoeg eten, water en zonneschijn
en onze vrienden hebben het er heel comfortabel.

Alle zieke en oude dieren zijn er weer gezond en levenslustig;
zij die gewond of verminkt waren, worden weer ongeschonden en sterk,
 precies zoals wij ze herinneren in onze dromen.
De dieren zijn gelukkig en tevreden, maar er is één klein ding:
 ze missen allemaal een speciaal iemand, iemand die achtergelaten is.

Ze rennen en spelen samen, maar er komt een dag
 waarin er één plotseling stopt en de verte in kijkt.
Zijn heldere ogen staan strak; zijn lichaam begint te trillen.
Dan maakt hij zich los van de groep, vliegt over het gras,
sneller en sneller.
Je bent gezien, en wanneer jij en je speciale vriend elkaar eindelijk treffen,
houden jullie elkaar stevig vast in dit vreugdevolle weerzien,
om nooit meer gescheiden te worden.
De vrolijke kusjes regenen op je gezicht; je handen aaien de liefdevolle kop,
 en je kijkt nog een keer in die vertrouwde ogen, zo lang weg uit je leven,
maar altijd aanwezig in je hart. Dan ga je de Regenboogbrug over, samen.....